Vaknaði klukkan 10:30 á föstudeginum í staðinn fyrir 05:00 eins og alla aðra morgna og náði því að innheimta örlítið af útistandandi svefni. Mínusinn var sá að ég missti af því þegar Siggi og Elísabet komu í mark sem ég ætlaði alls ekki að missa af.
Fékk fljótlega að vita að startinu hefði verið seinkað, ekki kannski óvænt því dagana á undan hafði veðurspáin breyst til hins verra og spáði t.d. niður í 5 gráður á laugardeginum niður í byggð og blautu veðri. Það var því ljóst að startið yrði svipað og 2010, í rigningu.
Planið hjá mér áður en hlaupinu var seinkað var að komast í mark áður en síðasta barnum yrði lokað eða rétt eftir miðnætti á laugardeginum, fannst það ágætis markmið. Við seinkunina varð þetta markmið að engu og þess utan gerði veðurspáin það að verkum að planið breyttist í að klára hlaupið til að fá þá 4 punkta sem gæfu mér þátttökurétt að ári (sem reyndist síðan vera misskilningur því ég gat nýtt þá 4 punkta sem ég fékk 2009).
Leið dagurinn í að taka á móti TDS hlaupurum sem var virkilega gaman, og þá sérstaklega að taka á móti Siggu sem var í fyrsta sinn að taka þátt í svona löngu hlaupi og kláraði það óþreytt að því er virtist. Seinnipartur dagsins fór í allt annað en að slappa af, varð mjög þreyttur um kaffileytið en í stað þess að henda mér í rúmið þá fékk ég mér kaffi. Um sexleytið um kvöldið fékk ég hausverk en þar sem ég hafði ákveðið að taka ekki verkjalyf fyrir eða í hlaupinu þá gekk illa að losna við hann. Hélt að hann tengdist vatnsskorti eftir hita síðustu daga en fékk mér vel af vatni.
Eftir að hafa legið í rúminu fram til 10 um kvöldið fór ég á fætur og fór að græja það síðasta fyrir hlaupið. Ennþá var ég með slæman hausverk og en ákvað að fara út að startsvæðinu með Ásgeiri, þar var enginn mættur rúmlega klukkutíma fyrir hlaupið enda þónokkur rigning. Við löbbuðum því til baka í íbúðina og þar fékk ég mér tvær paracetamól og bleksterkt kaffi. Hálftíma síðar röltum við að startinu og þá hafði allt fyllst og við stilltum okkur upp aftarlega í hópnum. Var ekki í neinu stuði þar sem ég stóð klæddur í utanyfirjakka og hrollkalt. Varð hugsað til startsins 2010 og hvernig það hlaup fór, nú var veðurspáin verri og mun kaldara. Erfitt að rífa upp móralinn við þessar aðstæður, var nánast öruggur um að hlaupið yrði stoppað einhversstaðar á fyrri helming hlaupsins. Þegar hafði leiðinni verið breytt og síðasta fjallið tekið út.
En síðan var talið niður að startinu og þá var ekki um annað að gera en að setja hausinn undir sig og leggja í´ann.
Sep 16, 2011
Sep 13, 2011
UTMB 2011 – Undirbúningur
Vorið hafði ekki verið æfingunum í hag, mikil vinna og vesen gerði það að verkum að æfingarnar sátu á hakanum en náði að starta mér almennilega í lok júní. Hafði svo skráð mig í 70 km hlaup í Noregi aðra helgina í júlí, aðallega vegna þess að ég var búinn að ákveða að taka sumarfrí á svæðinu þar sem hlaupið var haldið. Hlaupið var hraðara og leiðin brattari upp og niður en ég hafði átt von á en þrælskemmtilegt. Ákvað þó að nóg væri komið eftir 38 km (6.40:00) enda Laugavegurinn helgina eftir. Hljóp Laugaveginn á 6:49:xx sem var svona ca. það sem ég stefndi á, vonaðist þó til að ná niðurundir 6:40:xx.
Var nokkur sáttur með formið eftir Laugaveginn, náði að hlaupa flestar brekkur svo ég hóf æfingar fyrir UTMB af krafti vikuna á eftir. Náði síðan nokkrum góðum vikum í kringum 130 km og nánast allt upp í fjöllum. 15-45 km æfingar. Lenti í smá bakslagi um miðjan ágúst þegar ég hljóp upp bratta brekku og þá var eins og lærin hefðu gefið eftir og varð ég mun verri í brekkum dagana á eftir, púlsinn varð auk þess hærri. Hægði því aðeins á og ákvað að byrja að slaka á fyrir hlaupið enda fáu hægt að bjarga á síðustu dögunum.
Þótt ég hefði óskað þess að hafa náð að æfa meir í maí og júní var ég bara ágætlega sáttur við formið eftir þessar æfingavikur.
Var mun sterkari en áður upp brekkurnar, eitthvað sem ég hafði orðið var við í Laugaveginum og hlaupinu í Noregi. Hafði smá áhyggjur af niðurhlaupunum en ég hafði ekki lagt jafnmikla áherslu á þau áður.
Flestar æfingar hljóp ég á Nike Zoom Vomero skóm sem eru mjúkir götuskór, aðallega vegna þess að ég þurfti að hlaupa smá á malbiki áður en komst inn á slóðana og einnig vegna þess að slóðarnir voru ekki það erfiðir að þörf væri á utanvegaskóm. Einn mínus við þetta var sá að álagið á vinstri öklan varð of mikið og fann ég fyrir eymslum í sinum sem studdu við öklann. Ekkert sem angraði mig við hlaupin, mátti bara vera varkár þannig að þetta versnaði ekki.
Annars var annar undirbúningur hefðbundinn, keypti mér nýjan bakpoka, hlaupabuxur og nýja skó nokkrum dögum fyrir hlaupið.
Að venju lódaði ég með Vitargo carbólóde sem hefur reynst mér vel, notaði samt ekki eins mikið og áður, kannski ¾ hluta. Svo reyndi ég að koma öklanum í stand meðan ég var ekki að hlaupa en án mikils árangurs.
Á miðvikudeginum fyrir hlaupið ákvað ég að sofa í sófanum til að vekja ekki Arnfríði sem var að fara í TDS daginn eftir, það var frekar kalt þá nóttina en ég nennti ekki að loka þakgluggunum í stofunni sem varð til þess að ég vaknaði daginn eftir með særindi í hálsinum og hósta. Ekki alveg það besta þegar 100 mílna hlaup er handan við hornið!
Var nokkur sáttur með formið eftir Laugaveginn, náði að hlaupa flestar brekkur svo ég hóf æfingar fyrir UTMB af krafti vikuna á eftir. Náði síðan nokkrum góðum vikum í kringum 130 km og nánast allt upp í fjöllum. 15-45 km æfingar. Lenti í smá bakslagi um miðjan ágúst þegar ég hljóp upp bratta brekku og þá var eins og lærin hefðu gefið eftir og varð ég mun verri í brekkum dagana á eftir, púlsinn varð auk þess hærri. Hægði því aðeins á og ákvað að byrja að slaka á fyrir hlaupið enda fáu hægt að bjarga á síðustu dögunum.
Þótt ég hefði óskað þess að hafa náð að æfa meir í maí og júní var ég bara ágætlega sáttur við formið eftir þessar æfingavikur.
Var mun sterkari en áður upp brekkurnar, eitthvað sem ég hafði orðið var við í Laugaveginum og hlaupinu í Noregi. Hafði smá áhyggjur af niðurhlaupunum en ég hafði ekki lagt jafnmikla áherslu á þau áður.
Flestar æfingar hljóp ég á Nike Zoom Vomero skóm sem eru mjúkir götuskór, aðallega vegna þess að ég þurfti að hlaupa smá á malbiki áður en komst inn á slóðana og einnig vegna þess að slóðarnir voru ekki það erfiðir að þörf væri á utanvegaskóm. Einn mínus við þetta var sá að álagið á vinstri öklan varð of mikið og fann ég fyrir eymslum í sinum sem studdu við öklann. Ekkert sem angraði mig við hlaupin, mátti bara vera varkár þannig að þetta versnaði ekki.
Annars var annar undirbúningur hefðbundinn, keypti mér nýjan bakpoka, hlaupabuxur og nýja skó nokkrum dögum fyrir hlaupið.
Að venju lódaði ég með Vitargo carbólóde sem hefur reynst mér vel, notaði samt ekki eins mikið og áður, kannski ¾ hluta. Svo reyndi ég að koma öklanum í stand meðan ég var ekki að hlaupa en án mikils árangurs.
Á miðvikudeginum fyrir hlaupið ákvað ég að sofa í sófanum til að vekja ekki Arnfríði sem var að fara í TDS daginn eftir, það var frekar kalt þá nóttina en ég nennti ekki að loka þakgluggunum í stofunni sem varð til þess að ég vaknaði daginn eftir með særindi í hálsinum og hósta. Ekki alveg það besta þegar 100 mílna hlaup er handan við hornið!
Að skríða saman
Er kominn á ról og farinn að skokka aftur, er samt ekki orðinn 100% eftir kvefið um daginn, lungun ennþá svolítið viðkvæm. Dreif mig samt í mína fyrstu sprettæfingu í fleiri ár á braut í kvöld. Tók 8 x 400m. Var eins og kálfur og vissi ekkert hvernig ég skyldi hafa mér í svona sprettum en var líka smá tíma að venjast brautinni þ.e. 100m merkingunum og svona. En það hafðist fyrir rest og svo var skokkað heim um áttaleytið í 15 stiga hita og fallegu veðri.
Er byrjaður á rapportinu frá UTMB og smá líkur á að hún detti inn seint á morgunn. Hef verið í núll stuði til að skrifa undanfarið vegna þreytu en nú er ég að detta í gang.
Er byrjaður á rapportinu frá UTMB og smá líkur á að hún detti inn seint á morgunn. Hef verið í núll stuði til að skrifa undanfarið vegna þreytu en nú er ég að detta í gang.
Sep 4, 2011
Recovery
Lagðist með kvef á sunnudaginn síðasta eftir hlaupið og það og óróleikinn í líkamanum eftir keppnina gerði það að verkum að hvíldin varð lítil á næturnar, bara 4-5 tímar. Var síðan beðinn um að breyta fluginu heim og vinna mið-fös í Lófóten og var ekki kominn þangað fyrr en eftir 12 tíma ferðalag frá Chamonix. Var síðan ekki kominn heim fyrr en um 22:00 föstudagskvöldið ennþá veikur þannig að laugardagurinn og meirihluti sunnudagsins fóru í að hvílast.
Fór síðan nú í kvöld út í smá skokk, enn þokkalega bjart á kvöldin og hægt að fara trail-hlaup án ljóss eftir 20:00. fór 9 km en finn að lungun eru enn veik. Lappirnar eru hinsvegar úr stáli og alveg óþreyttar eftir hlaupið.
Fór síðan nú í kvöld út í smá skokk, enn þokkalega bjart á kvöldin og hægt að fara trail-hlaup án ljóss eftir 20:00. fór 9 km en finn að lungun eru enn veik. Lappirnar eru hinsvegar úr stáli og alveg óþreyttar eftir hlaupið.
Subscribe to:
Posts (Atom)